Altijd online
Altijd online
Anke in Beiroet

Wie is Anke Haadsma?

Het ligt eraan aan wie je het vraagt, en misschien ook wel op welk moment in mijn leven je dit vraagt. Nu vertel ik namelijk wel eens aan mensen die mij nog niet lang kennen, dat ik vroeger een heel verlegen meisje was. Geloven ze dan niet! Maar echt, ik was vroeger zo verlegen dat ik onze eigen buurman niet eens gedag durfde te zeggen. Die verlegenheid zit er nog steeds in overigens, maar gelukkig ben ik intussen gegroeid, en hebben de minder verlegen kanten van mezelf zich ook ontwikkeld.

Om goed antwoord te geven op je vraag, heb ik maar even een snelle schets gemaakt van de tijdlijn van mijn leven.

Een tijdlijn van mijn leven

Ik groeide op als een verlegen meisje met een enorme krullenbol. Verhuisde met mijn ouders van Drenthe naar Uithuizen, in noord Groningen. Moest afscheid nemen van vriendjes en vriendinnetjes en nieuwe vrienden maken op een nieuwe school. Kreeg daar verkering met, wat ik vond, de knapste jongen van de klas. Onze verkering bestond uit samen op zijn verkeerskleed spelen of schommelen bij ons in de tuin.

Die verkering ging natuurlijk uit, vond ik eigenlijk niets van. De middelbare school wachtte. Iedere dag op de fiets, door weer en wind, zo’n 8 kilometer heen en terug. Liep ik als mini meisje in mijn tuinbroeken outfits op die grote school. Populair was ik niet, maar ook was ik geen pispaaltje. Ik viel overal lekker middenin, en daar was ik erg tevreden mee. Fanatiek met badminton en toen al veel aan het zeilen. Ieder weekend met mijn ouders naar Giethoorn, totdat ik een baantje kreeg bij de lokale supermarkt en ging voetballen. Tot schrik overigens van mijn vader, die helemaal niets met voetbal heeft.

Na een extra jaartje op de Havo (wat me alleen maar goed heeft gedaan, want ik was veel te jong om al te gaan studeren), verhuisden mijn ouders naar Zeeland. Ik zwaaide af in Zwolle, waar ik journalistiek ging studeren. 

Vier (en een halve) prachtige jaren gehad, waarin ik echt uit die verlegen schulp stapte. Werken in de kroeg, samenwonen met goede vrienden en een groot sociaal leven. Ik was totaal niet bezig met de toekomst, leefde in het moment. En dat moment was alleen maar heel erg genieten.

Toen was het moment daar, ik studeerde af en kreeg mijn eerste volwassen mensen baan met contract en alles. Geen journalisten baan en ook absoluut niet mijn droombaan. En dat ging van geen zin hebben in werk, tot huilend de deur uit van de tegenzin. Dat moest anders, maar hoe?

Ik was overigens niet ongelukkig hoor! Ik genoot met volle teugen van Zwolle en alles wat deze mooie stad mij bood. Werkte ieder weekend nog in de kroeg, voor de leuk, stond elke zaterdag op het voetbalveld en in de avonduren genoot ik met mijn vrienden nog volop van het studentenleven.

Wat doe je als je gedwongen wordt na te denken over de volgende stappen in je leven? Juist, dan ga je lekker op reis naar Australië. Twee maanden lang rondreizen door dit prachtige land. ‘Had je ook lekker de tijd om na te denken wat je wilde zeker’. Eh, nee hoor. Ik was natuurlijk veel te druk met zoveel mogelijk te zien in die twee maanden.

Tijd om toch echt wat volwassener te worden, weg bij die baan waar ik met zoveel tegenzin heen ging. Inschrijven bij de KVK en een eerste klus bij de regionale krant. Een oproepje op Twitter duwde me onverwacht in de juiste richting. ‘Social media hulp gezocht op zeilevenement.’ Ik reageerde en mocht een weekend komen helpen als vrijwilliger. Ik had slechts dat ene weekend nodig, hier wilde ik meer van! Dus, ik nam definitief ontslag en rolde zo mijn nieuwe leven in.

Ik noem het maar even de tussenperiode. Terwijl werk me weer toelachte, lag mijn privé leven enigszins overhoop. Mijn vriend, met wie ik inmiddels samenwoonde, en ik groeiden uit elkaar, we wilden allebei andere dingen uit het leven. Ik vertrok, met veel pijn in mijn hart, uit Zwolle. Was toe aan iets nieuws, dat werd Utrecht. Vervolgens kwam het nieuws dat mijn ouders uit elkaar gingen. Datzelfde jaar ging ik weer even alleen op vakantie, moest er even uit. Woonde inmiddels ook samen met een van mijn beste vriendinnen en kreeg daarop ook een nieuwe relatie, een hele intense overigens. Iets met lange afstanden en prioriteiten stellen. Was ik beide niet zo goed in, dus relatie ging ook weer uit. Verder met mijn leven, maar ik kreeg ineens geen energie meer van al die leuke dingen zoals zeilen, voetbal en in de kroeg hangen. Ik was even helemaal niet goed in doen wat ik leuk vind.

Ik zat vast, en de oplossing kwam wederom ineens uit een hele onverwachte hoek. ‘Zeilles geven in Libanon, lijkt me wel wat voor jou Anke.’ Zo luidde het bericht, ik sliep er een nachtje over en besloot er maar gewoon voor te gaan. Geen idee wat ik kon verwachten, verdiepte me enigszins in het land, maar kon me er geen voorstelling van maken. Het moest maar gewoon één groot avontuur worden besloot ik, en ik kon twee maanden even vluchten van alles. Achteraf bleek dit misschien wel de beste keuze in mijn leven te zijn geweest. Was namelijk echt even helemaal weg van mijn leven in Nederland, hoefde hier alleen maar aan mezelf te denken (ja en de kinderen die ik lesgaf natuurlijk!). Dat deed ik dan ook volop, ik leerde ook echt om weer aan mezelf te denken en gewoon te doen wat ik leuk vindt. Leven bij de dag, net zoals ze dat in Libanon zo goed kunnen.

En nu, nu zit ik prinsheerlijk in mijn huis op Scheveningen. Na dat avontuur in Libanon besloot ik dat teruggaan naar Utrecht geen optie was. Het moest Scheveningen worden, een nieuwe start. En wat voor één: een coronacrisis en heel veel onzerkerheid omtrent werk. Maar ik geniet intens van een sociaal leven met oude en nieuwe vrienden. Oude en nieuwe sportgewoontes en ruimte in mijn hoofd voor een nieuwe kijk op mijn ondernemerschap.

Over dromen en voorbeeldouders

Iedereen heeft zo zijn grote voorbeelden, mensen tegen wie je opkijkt en mensen van wie je veel hebt geleerd. Voor […]

Goede voornemens enzo

Driekoningen, de dag waarop je geen nieuwjaarswensen meer uit hoeft te delen. Hoog tijd om eens vooruit te kijken naar […]

Terug in de schoolbanken

Het is alweer even geleden, studeren op Windesheim. Afgelopen week had ik de kans deze oude tijden weer eens te […]

Abu Dhabi eerste in Kaapstad

Abu Dhabi Ocean Racing met schipper Ian Walker pakte nog net de eerste etappezege, Dongfeng finishte slechts 12 minuten later. Het […]

Een kat en muis spelletje

De Volvo Ocean Race zit midden in de eerste etappe. Het is reuze spannend, een waar kat- en muisspel. Het valt […]